English version

Hollandse versie

Muziek-educatie

Imke van Oosten de artieste

Nieuws

Gastenboek

Contact

Links

Naim

Imke van Oosten de docente

Wie zijn wij

Nieuws

Oktober 2015

Het is alweer een tijd geleden dat we hier een update plaatsten, maar in de tussentijd hebben we niet stilgezeten, integendeel.
We beleven nog altijd veel plezier aan het optreden, wat ons op interessante plekken brengt, zowel in het binnen- als het buitenland. Hoewel Frankrijk voor ons ondertussen als een tweede thuisland voelt wat betreft optredens, besloten we de afgelopen jaren toch onze focus te verleggen naar Scandinavie. De eerste keer gebeurde dat nog via contacten uit Nederland, maar daarna konden we onze boekingen organiseren middels contacten in de Scandinavische landen die we tijdens onze eerste reis hadden gelegd. Omdat we erg gecharmeerd waren van de natuur in Noorwegen hadden we in dat land de meeste optredens afgesproken. Natuurlijk viel er genoeg te regelen in Duitsland, Denemarken en Zweden, zodat we de lange autoreis naar Noorwegen een aantal keren konden onderbreken met een optreden en een bijhorende vakantiedag.

En dan Noorwegen: wat een belevenis! Voor waterval-liefhebbers zoals wij is een reis door dit land een aaneenschakeling van onvergetelijke momenten. Grote watervallen, woeste kolkende watervallen, lieflijke watervallen, verborgen watervallen, alle vormen kwamen we tegen. We hadden de meeste optredens in en nabij de grote natuurparken Hardangervidda en Jotunheimen gepland, waardoor we onze werkdagen prima konden afwisselen met trektochten door de natuur. Onze speellocaties waren meestal hotels en restaurants op de meest uitzonderlijke plekken, vaak aan de voet van een indrukwekkend berggebied of in de buurt van waterval. Het publiek bestond uit overwegend Noren, met hier en daar een toerist uit een ander land, al met al een rustig en bescheiden publiek. Ook het trekken met rugzak, gevuld met tent, slaapzak en wat hoognodige spullen door de natuur van Noorwegen was fantastisch: Door een woest en verlaten landschap, precies waar we altijd zo naar op zoek zijn tijdens onze trektochten.

Eigenlijk kunnen we over dit land maar één negatieve opmerking maken, en dat is dan ook gelijk de voor de hand liggende: Het klimaat is voor een trekvakantie niet ideaal. Het was niet zo dat het elke dag regende, zoals je wel eens hoort, maar voor ons leek het toch iets te veel op het klimaat in ons eigen land: Wisselvallig en af en toe iets te koud. Maar ondanks het onvoorspelbare weer waren onze noordelijke reizen werkelijk onvergetelijke reizen, gevuld met bijzondere en leerzame ervaringen, die we niet hadden willen missen.


December 2010

Kerst en oud en nieuw staan weer voor de deur, en dat betekent dat er voor ons een drukke periode aankomt met veel optredens en veel kilometers kriskras door Nederland. Maar deze tijd van het jaar biedt ons behalve drukte ook altijd veel warmte, de hotel- en restaurant-gasten en andere mensen voor wie we deze winterse dagen oplichten met onze muziek zijn elk jaar weer blij om ons (terug) te zien, en laten ons altijd weer weten hoe zeer ze genieten van onze bijdrage aan hun kerstavond, familie-diner of nieuwjaarsborrel.
Er wordt ons wel eens gevraagd of we het niet jammer vinden dat we nooit de kerstdagen in privé-sfeer kunnen vieren. Maar omdat we ons altijd tussen gelukkige en vrolijke mensen begeven tijdens deze periode maken wij deze tijd van het jaar (met overal prachtige verlichting en gezellige decoraties en niet te vergeten de kerstgedachte!) nog bewuster mee en genieten er daardoor des te meer van.

Het afgelopen jaar was voor ons een prima jaar, we wonen nu zo'n anderhalf jaar in de Zaanstad, en dat bevalt ons zeer goed! De stad Amsterdam bood ons een hoop mogelijkheden, maar kan voor ons niet op tegen de ruimte waar we nu van kunnen genieten!

De afgelopen zomer hebben we weer rondgetrokken door het zuidelijk deel van Frankrijk, en optredens in drukke toeristische dorpjes afgewisseld met trektochten van meerdere dagen in de bergen. Dit jaar hebben we onze horizon verbreed door meer in zuidelijke richting door te reizen, wat ons uiteindelijk bracht tot de Costa Brava in Spanje! De reis daar naar toe, door de Spaanse Pyreneëen, was voor ons een nieuwe ervaring. De natuur in dat gebergte kwam veel ruiger en ongerepter op ons over dan die in de Franse Pyreneëen, waar we vaak weken hebben rondgezworven zonder ver over de grens naar Spanje te kijken.
De wegen door het Spaanse hooggebergte zijn minder goed onderhouden, vooral de kleine wegen door de kleinere dorpjes in de hoogste gebieden, en zijn dus een stuk lastiger als je met een grote bus rijdt, maar omdat we vaak juist op zoek zijn naar de meest ongerepte stukken land was het Spaanse gebergte toch een verademing voor ons, juist door die verlatenheid.

Toen we in de Costa Brava aan kwamen, was het alsof we in een andere wereld terecht waren gekomen. De wereld van de vakantie-business, met al zijn campings, restaurants, terrasjes, met vooral veel oranje. Het leek wel alsof half Nederland had besloten om het WK voetbal aan de Spaanse kust te gaan beleven! Maar daardoor was de sfeer enorm bijzonder, het leek één grote groep Hollanders, gezellig o nder elkaar, die elke dag wel in waren voor een feestje. En juist voor die feestjes waren wij er natuurlijk, om de sfeer compleet te maken met onze muziek! Het was leuk om een keer mee te maken, al moeten we wel toegeven dat we ons meer op onze plek voelen in de gebieden waar het makkelijker is om de gezellige drukte af en toe af te wisselen met teruggetrokken dagen in de natuur...


Oktober 2009

Tijd voor een update! We geven nog steeds met veel plezier les in Castricum en Amsterdam. We zitten nu wat centraler, we zijn verhuisd naar Zaanstad. Hierdoor is reistijd op de lesdagen minder geworden. Het afgelopen cursusjaar hebben we afgesloten met een paar leuke concerten van de leerlingen. Eén van de concerten had een speciaal karakter, de leerlingen in Castricum hebben gezongen voor de vrijwillgers van de KERN, die het gehele jaar garant staan voor gezelligheid aan de bar. Ook voor ons was het een leuke ervaring!
De herfstvakantie zit er weer op, en we gaan ons nu weer richten op de kerst- en oud-en-nieuw-optredens.


Februari 2008

Nu we zo'n 5000 kilometer achter de rug hebben en bijna tien verschillende landen doorkruisd hebben kunnen we wel weer zeggen dat we weer nieuwe ideeen hebben opgedaan. Dat moeten we natuurlijk even uitleggen: Eind vorig jaar kregen we een telefoontje van onze vriendin Vanessa uit Frankrijk. Na 40 jaar in Frankrijk te hebben gewoond vond ze het tijd om weer terug te gaan naar haar geboorteland Bosnie. Ze had haar inmiddels bloeiende restaurant verkocht en zocht nu hulp bij haar verhuizing. En met die vraag kwam ze bij ons, omdat het praktisch onmogelijk was om daar een verhuisbedrijf voor te vinden, aangezien Bosnie nog steeds geen populair land is bij verzekeraars en dus ook niet bij verhuisbedrijven. We hebben er een dag over nagedacht en besloten haar te helpen. Na een beetje doorstrepen in onze agenda konden we een kleine twee weken vrijmaken, dus in februari zijn we in één streep naar zuid frankrijk gereden. Vanuit daar met een afgeladen bus in één streep door Italie en Slovenie heen naar haar geboortedorp in Bosnie. En natuurlijk was het ontvangst door haar familie weer ongelovelijk warm. De dagen die we daar doorbrachten bestonden uit lekker eten, gezellige gesprekken en natuurlijk typsch Bosnische "Jamsessies". Dat wil zeggen, opa op zijn zelfgemaakte gitaar, de jongste kleinzoon op de tafel die als trommel diende, en de rest van de aanwezigen dansten of zongen. Muziek is in die cultuur zo verweven met het sociale leven!
Onze terugweg verliep via Slovenie, Oostenrijk en ook Tjechie, omdat we daar, nu we toch 'in de buurt' waren, een vriendin wilden bezoeken.
Al met al was deze reis niet te vergelijken met alle vorige, omdat we in zo'n korte tijd op zoveel verschillende plekken zijn geweest. En natuurlijk waren de uren op de weg weer niet saai maar juist heerlijk, omdat we dan altijd veel muziek luisteren, en dan pas echt de tijd en de rust nemen om te brainstormen over nieuwe plannen voor eigen nummers, voor de lespraktijk, enz. enz.


Januari 2008

Gelukkig nieuwjaar! Alweer een jaar verder, wat kan de tijd soms toch enorm vliegen... Het jaar 2007 was voor ons een jaar met allerlei projecten. De nieuwe lespraktijk in Castricum loopt goed, de leerlingen zijn erg enthousiast dus dat maakt het voor ons des te leuker om te doen.
De kerst- en oud-en-nieuw-optredens zijn weer achter de rug, en zijn weer succesvol verlopen. We worden nu al een aantal jaren achter elkaar gevraagd door hotels op de Veluwe voor de eindejaarsperiode, wat ons natuurlijk een extra 'drive' geeft om het publiek te vermaken.
And now for something completely different: Over een maand gaan we weer reizen! Het zal een reis worden van vele kilometers door veel europese landen, maar daar zien we niet tegen op, integendeel. Reizen en dus nieuwe indrukken opdoen geeft ons altijd weer nieuwe energie en nieuwe inspiratie. Volgende keer ons verslag!


Najaar 2007

We hebben de lespraktijk uitgebreid naar Castricum! De afgelopen maanden werd ons vaak gevraagd of er een mogelijkheid was om daar les te krijgen. Na wat speurwerk naar eventuele lesruimtes viel onze keuze uiteindelijk op het dorpshuis de KERN. Een groep zeer enthousiaste dames volgt daar nu wekelijks een zangworkshop.


December 2006

Het jaar 2006 loopt op zijn einde, en dat betekent voor velen dat ze even terugkijken naar het afgelopen jaar, om vervolgens weer plannen te maken voor het komende jaar. Dat geldt natuurlijk ook voor ons, waarbij onze muzikale ervaringen natuurlijk het middelpunt vormen. Onze muziek is nauw verweven met onze reizen, omdat we daar meestal onze inspiratie uit halen, en daarom is naast de muziek het reizen het tweede aspect wat centraal staat in ons leven!

Het jaar 2006 was voor ons een jaar waarin we niet zoveel gereisd hebben als we zouden willen, maar dat betekent niet dat het een saai jaar was, integendeel. Een Franse vriendin van ons, die van oorsprong Joegoslavisch is, en in wiens restaurant we al jaren lang optreden, nodigde ons uit om naar voormalig Joegoslavië te komen om daar eens een totaal andere cultuur te onderzoeken wat betreft muziek. Op die uitnodiging zijn we ingegaan, en dat heeft ons een zeer bijzondere tijd opgeleverd waarin we veel hebben geleerd over de Kroatische en Bosnische cultuur, en dan in het bijzonder op het gebied van muziek natuurlijk .

De eerste paar dagen hebben we aan de toeristische kust van Kroatië vertoefd, waar we vooral veel hebben gezien van het 'muziekleven' in de horeca (nagenoeg elk restaurant of bar heeft tijdens het hoogseizoen dagelijks livemuziek!), en contacten hebben gelegd met de daar werkende muzikanten. Het is altijd leuk om met je collega's muzikale ervaringen uit te wisselen, en helemaal als die collega's in zo'n ander land werkzaam zijn! Van hun hebben we veel geleerd over de in Kroatië geldende regels en gebruiken wat betreft optredens. Daarna waren we toe aan een meer authentieke omgeving en zijn we kriskras door het soms ruige binnenland richting Bosnië gereden. Die reis heeft ons erg aangegrepen, natuurlijk door de prachtige en afwisselende omgeving, maar vooral ook door de nog zo zichtbare gevolgen van de oorlog die er in de jaren '90 woedde.

Eenmaal aangekomen op onze bestemming, werden we welkom geheten door een Bosnische boerenfamilie op een manier die we in Nederland niet vaak meer tegenkomen; Opa, oma, hun kinderen en echtgenoten, en diens kinderen en partners stonden ons met stralende en nieuwsgierige ogen op te wachten. Vanaf dat moment werden we als eregasten behandeld en was het enige wat er van ons verwacht werd dat we af en toe, maar vooral 's avonds muziek voor ze maakten. Dat was voor ons natuurlijk geen opdracht maar een voorrecht! De opa kwam regelmatig met zijn zelfgebouwde muziekinstrumenten er bij en deed dan volop mee.

Dit was een reis zoals geen andere. We hebben kennis gemaakt met de ongelofelijk vindrijke manier waarop boerenfamilies zichzelf weten te redden in het afgelegen binnenland in Bosnie waar de gevolgen van de oorlog nog lang niet uit het zicht zijn, zowel in maatschappelijk als persoonlijk opzicht. Dat heeft ons opnieuw bewust gemaakt van de vrijheid waarin we leven, wat we als een cadeau ervaren. Daarnaast hebben we veel geluisterd naar de volksmuziek van Kroatië en Bosnië, op een manier die onvergetelijk was en die zeker invloed zal hebben op onze muziek!


December 2005

Nu is hij er dan eindelijk :
De compleet vernieuwde website , in een nieuwe, verfrissende stijl.
Nog overzichtelijker en met nog meer muziekfragmenten.


26 april 2004

De Nederlandse winter is weer achter de rug!! Voor de meesten onder ons is dat een verademing, de lente is er alweer volop met al haar geuren en kleuren en natuurlijk met de bijbehorende kriebels! Wij hadden het genoegen die lange koude winter eens over te slaan, en in plaats daarvan te zweten onder een zonnetje van 45 graden aan de andere kant van de wereld: Down Under, oftewel Australie!!

Ons verblijf aldaar was onvergetelijk, we hebben veel rondgereisd en ongelofelijk bijzondere dingen meegemaakt. Australie is een land van extremen, zowel wat natuur betreft als cultuur, steden en mensen. De havenstad Brisbane aan de oostelijke kust was onze 'uitvalsbasis' , van daaruit zijn we letterlijk alle kanten op gereisd.

De eerste periode hebben we in deze stad doorgebracht, en hebben we kennis gemaakt met de favoriete bezigheid van de australier: barbequen! Zomers is het er te heet om binnen te zijn en daarom eet men standaard buiten en wat is er dan voor de hand liggender dan de barbeque? En zo traden wij ineens op in een tuin met een zwembad waar we ook nog eens heerlijk konden genieten van het vers gegrilde vlees; we had a great day, mate!

Maar natuurlijk hebben we ook de australische muzikanten opgezocht en zijn we uit onze dak gegaan tijdens de jamsessies, en zo bleek weer eens dat muziek een internationale taal is.

Het land is te groot om te lang op één plek te blijven en daarom hebben we besloten om een rondreis te maken, vanuit Brisbane zijn we het binnenland in gegaan in westelijke richting, om zo steeds meer in de ruwe en verlaten 'outback' terecht te komen wat een hele speciale ervaring was. Via de wereldberoemde Ayers Rock die de Aboriginals, de oorspronkelijke bewoners van het land, de Uluru noemen, en die midden in het land, 3500 kilometer van de kust af ligt, zijn we langs de steden Adelaide, Melbourne en Sydney gereisd.

Deze rondreis heeft ons langs onvergetelijke plekken geleid, de outback is zo groot, droog en weids (en daardoor vaak ook gevaarlijk), dat elke bewoonde plek iets totaal eigens heeft. Een bewoonde plek betekent daar meestal een 'roadhouse'; een benzinestation met een bar waar de benzine en het water drie keer zo duur is als in de veel dichter bewoonde kuststreek , waar het mogelijkheid is om te overnachten in een kaal kamertje met weinig licht en veel stof (maar waar je dankbaar voor bent nadat je 500 kilometer hebt gereden zonder ook maar één teken van menselijke beschaving gezien te hebben), en waar men zonder uitzondering blij is met langs reizende muzikanten!

Tijdens één van deze verblijven ontmoetten we de beroemdste dingo van de wereld: Dinky! Op een paar honderd kilometer afstand van de Uluru staat het roadhouse 'Jim's place', en daar woont een half-tamme dingo (voor de niet-australie-kenners onder jullie, een dingo is het best te omschrijven als een kruising tussen een wolf en een hond en leeft in Australie in het wild). Deze Dinky is om onverklaarbare redenen dol op de klanken van een piano, en dat hebben we gemerkt; toen we de oude piano die in de bar stond uitprobeerden ging hij zowaar meezingen! Dit meezingen lijkt het meest op het huilen van een wolf, alleen is het helderder, hoger en mooier, en hij vond dat blijkbaar zelf ook, de hele tijd dat wij speelden zong hij mee, en je kan je voorstellen dat dat een bijzondere ervaring was!

Maar behalve optreden op barbecues en in stoffige roadhouses hebben we ook 'gewoon' genoten van het land en vooral ook van de ruimte die overal merkbaar is. De afstanden tussen de steden zijn groter dan de lengte van Nederland, files kent men niet, en de gemiddelde tuin is zo groot dat de enorme tropische bomen die er in staan klein lijken. We hebben veel geleerd van de aboriginals die we ontmoet hebben, hun instelling ten opzichte van muziek, de natuur, kortom , het leven sprak ons erg aan: 'kijk, spreek, luister en voel met je hart', en dat motto heeft onze oorspronkelijke 'drive' om muziek te maken, namelijk om ons te uiten op de meest pure en zuivere manier, weer eens versterkt!!!

Eén van onze redenen voor deze reis was het vergaren van nieuwe muzikale indrukken, en dat is meer dan gelukt, onze muzikale ideeëndoos is weer tot de nok toe gevuld en onze muziekharten bruisen meer als te voren!!


September 2003

De zomer is alweer voorbij en we kunnen met veel plezier terugkijken op de concerten in Frankrijk. Onze tour begon in het warme Zuiden; de Pyreneeën, een bijzondere omgeving om te vertoeven. We hebben gespeeld op de prachtigste locaties; op een terras in de zwoele buitenlucht met uitzicht op de indrukwekkende bergen om het dorpje heen, in een café aan een toeristische boulevard direct aan het strand, en ga zo maar door.

Juist toen de hittegolf ons wel lang genoeg geduurd had, was het tijd om naar het Noordwesten van Frankrijk te gaan, richting Bretagne. Van de drukke, dure Middellandse Zeekust naar de Bretonse vissersdorpjes aan de kust van de Atlantische Oceaan, something completely different! Daar waren we meer dan welkom op de campings en café's waar we twee jaar geleden ook al gespeeld hadden. De vaste campinggasten en de stamgasten in de visserskroegen waren allemaal zeer blij met onze komst waardoor onze concerten nog succesvoller uitpakten dan de vorige keren, en natuurlijk moesten we het publiek beloven om nog eens terug te komen!

Al met al was het dus een geslaagde zomer voor Naim, en naast de optredens hebben we veel inspiratie opgedaan voor het schrijven van nieuwe nummers. De machtige bergen, de heerlijke zeelucht, de vrijheid van het reizen en de vele ontmoetingen met andere muzikanten (waaronder Jenny Kerr uit de V.S. , check haar website!) hebben ons voldoende muzikale ideeën gegeven om maanden op te teren!

Down Under !!!! Eind oktober gaan we naar Australie, op zoek naar nieuwe muzikale indrukken!! Begin februari 2004 komen we weer terug in het koude Nederland, en natuurlijk zullen we dan verslag uitbrengen van onze muzikale avonturen in het tropische Zuiden. Vanaf dan zijn we ook weer te boeken voor live-optredens en zal het ook weer mogelijk zijn om naam-CD's en de CD Apologize te bestellen.